Uzun ve soğuk geçen kış mevsimini geride bırakıp bahara erdik. Ağaçlar yeşillenip kuşlar neşeyle ötüşürken bizler de üşüyen ruhlarımızı güneşle ısıtmaya başladık. Hâl böyle olunca ben de şiir kitaplarının arasından birini seçip, sizlerle paylaşmak istedim.

?Anılar, küllü karanlık

arsız çocukları sokağın

unutmak istesek de

peşimizden geliyor?

Sürüklüyorum geçmişi. Kırık dökük / isli anılar, nereye gitsem peşimde, kurtuluş yok. Ne zaman kapasam gözlerimi hızla eskiyor zaman.  Takvim yapraklarında sıkışıp kaldı, arsız çocukluğum.

?unuttum eskide kaldı

neredeydi anahtar?

Gittin. Kendimi kilitledim. Adınla açılırdı bütün kapılar. Akıp giderdi zaman seninle. Gittin, içeride kilitli kaldım.  Perdeleri çektim, ışıkları kapadım. Sildim, eskiden ne kaldıysa içimde. Zaman yüzüme vururken yalnızlığımı, hiç kıpırdamadım. Gittin. Bilirdim, adındı anahtar, sustum.

?Bir kadın ansızın gülüyor,

herkes bakıyor, gülmeyi unutmuş gibi

bıçkınlar geçiyor dürterek birbirini

şehir pazartesiye hazırlanıyor?

Yorgun bir ?Pazar? günü. Şehir yaza hazırlanırken, başladı yine bir telaş. Yolcu ediyorum üzerime yapışan hüzünleri. Gülmeyi unutmuş bir kadın geçiyor yanımdan. Islanmaktan korkan bıçkınlar otobüs durağına sığınmış. Yarın yeni bir gün. Yarın pazartesiyi giyinecek şehir, ürkek ve yorgun.

?yakınımda çok yakınımda

sesine konan kuşları duyuyorum

dokunamadıkça varsın, ordasın

elimi uzatsam yok olacaksın?

Konuştun. Yabancıyım dudaklarından dökülen kelimelere. Oysa sen konuşurken kuşlar konardı ellerime. Yanımdasın, yanımda değilsin. Dokunsam belki de kaybolacaksın.

Ne zaman içim sıkılsa ya da umudum kırılsa şiirin büyülü dünyasına sığınırım. Dizelerin arasında gezinirken yenilenir ruhum. Sizleri de, Gülten Akın?ın dizelerinin beni götürdüğü yerlerde dolaştırdım. Bilirim, dizelerin arasında gezinen her okuyucu farklı bir yolculuğa çıkar. Zaten şiir de, yaşama açılan yeni bir pencere değil midir?

?korku, en alışılmadık

bizi alıştırdılar?

Kuş Uçsa Gölge Kalır

Gülten Akın

Yapı Kredi Yayınları