Öykü türünü roman kadar sevmiyor olsam da arada öykü kitapları da okuyorum. Çok uzun bir aradan sonra ilk okuduğum öykü kitabı yazarın da ilk kitabı olan Siyah Tayyörlü Kadın oldu.

Ayşegül Ünal?ın 25 öyküden oluşan kitabını çok severek okudum. Yazarın bir şiir kitabı var, çokça da öyküsü çeşitli dergilerde yayınlanıyor. Bu da ilk öykü kitabı. Devamının da geleceğini umuyorum ve özellikle öykü türüne ilgi duyan okurlara tavsiye ediyorum.

Hikâyelerdeki atmosfer çok sıcak, karakterler çok net anlatıyorlar kendilerini. Bir hikâyede hasta bir gence üzülüyorsunuz, bir hikâyede konuşamayan birinin duygularını anlamaya çalışıyorsunuz, bir bakmışınız mutlu sıcak bir yuvaya konuk olmuşsunuz, bir bakmışsınız yayladasınız. Kitaptaki en başarılı bulduğum nokta ise hikâyeler arasındaki yumuşak geçişler.

Kitaba ismini veren siyah tayyörlü kadını ise tek bir hikâyede değil, birkaç hikâyede görüyoruz. Bu bütünlük çok şaşırtıcı ve dikkat çekici. Zaten genel olarak birbirinden bağımsız hikâyelerden oluşuyor olsa da bu kitapta göze çarpan şey aslında bütünlük.

Yazarın kelimelerle oyunu ise gerçekten çok hoş. Yer yer şiirsel anlatımları da var. Dönüp tekrar okumayı isteyeceğiniz pek çok parça buluyorsunuz.

Ucu açık bırakılmış hikâyelerden pek hoşlanmayan bir okur olarak sonu çok da güzel bağlanmış hikâyeler bana ayrıca keyif verdi.

Son olarak en sevdiğim hikâyenin ?Ölümün ve Aşkın Adı? isimli hikâye olduğunu notlamak isterim?

Siyah Tayyörlü Kadın

Ayşegül Ünal

Artshop Yayıncılık