Bambaşka, bazen şaşılacak derecede cesur bir hayatı paylaştım Oma ile kitabı okurken. Avrupa?nın göbeğindeki ülkesini, ailesini, işini, arkadaşlarını kısacası hayatını bırakarak savaştan yeni çıkmış, tam bir değişim ve dönüşüm içinde olan dili, dini, gelenekleri farklı doğuda bir ülkeye gelin gelen Oma?nın öyküsü.

Aslına bakarsanız Oma Almancada büyükanne demek. Oma?nın asıl ismi Adele Wilhelmine. Adele, 6 Şubat 1908 tarihinde Almanya?nın Duesseldorf kentinde dünyaya geldi. Yakınları Addi diye çağırıyorlardı Adele?yi. O zamanın geç kızlarının pek tercih etmedikleri Tekstil ve Boya Yüksek Okulunda okumaya başladı Addi. kimyager olmayı çok istiyordu. Okulda tanıdığı Tevfik Halid Erman, nam-ı diğer Sultan ile güzel bir arkadaşlık kurmuştu. Sultan okulu bitirip ülkesine döndükten sonra uzun bir süre haberleşemediler. Sonra gelen mektuplardan bir tanesi ?evlenme teklifi? idi. Sultan mektupta ülkenin iyi olmayan şartlarını, çok çalışmaları gerektiğini ve bütün gerçekleri tüm açıklığı ile anlatmıştı. Addi?nin babası ?Eğer gerçekten seviyorsa teklifi kabul edebileceğini, hiç değilse o uzak ülkeye gidip, orada yaşamayı denemesinde fayda olduğunu, aksi hâlde bütün yaşamı boyunca hayatında bir terslikle karşılaştığında ?Keşke onu o zaman reddetmeseydim? diye kendisini harap edeceğini? söylemişti ve Addi tüm hazırlıkları tamamlayıp, trenle Türkiye?ye tek başına hareket etti. Annesi olurda kendisini mutsuz hisseder ve geri dönmek ister diye mantosunun astarının içine yol parasını dikti. Addi?nin yeni hayatı böylece başlamış oldu.

Adele Erman?ın torunu olan, Münib Engin Noyan?ın kendi deyimiyle ?sevgili rahmetli anneannesinin? hatıratı “Oma…”. Adele Erman?ın kendi yazdığı günlüklerinden derlenmiş, Türkçe?ye çevrilmiş ve yıllarca aile ve dost çevresinde okunmuş, sonrada bir kitap hâline getirilip, bizlerle paylaşılmış.

İlginizi çeker de okumak isterseniz, kitabın sayfaları sizin için uçuşarak açılacak. O kadar kolay ve rahat okunuyor ki, bir an önce diğer sayfaya geçip neler olduğunu öğrenmek istiyor insan, ben elimden bırakamadım.

“Oma…”

Münib Engin Noyan

Profil Yayıncılık